Brak produktów w koszyku.
W historii metody Pilates są nauczyciele, którzy przekazują ćwiczenia. Są też tacy, którzy przekazują sposób patrzenia na ciało i na człowieka.
Kathy Grant była właśnie taką osobą.
Jedna z najbliższych uczennic Josepha Pilatesa, tancerka, artystka i niezwykle wrażliwa nauczycielka. Jej praca pokazała światu, że prawdziwa siła ruchu nie polega na perfekcyjnej formie, lecz na głębokim połączeniu z własnym ciałem i oddechem.
Dla wielu uczniów była kimś więcej niż nauczycielką. Była przewodniczką w odkrywaniu ruchu spokojną, uważną, ale jednocześnie niezwykle wymagającą.
Kathy Grant (1921–2010) była jedną z najważniejszych nauczycielek pierwszego pokolenia metody Pilates.
Jej historia jest wyjątkowa, ponieważ pokazuje, jak metoda Pilates rozwijała się w świecie tańca, rehabilitacji i edukacji rozumienia ruchu
Tancerka, która słuchała ciała
Zanim Kathy Grant spotkała metodę Pilates, była tancerką. Studiowała balet i taniec współczesny, a także poznawała taniec afrykański podczas podróży do Afryki.
To doświadczenie sprawiło, że od początku rozumiała ciało jako instrument ekspresji. Ruch nie był dla niej jedynie techniką był językiem.
W latach 50. Kathy Grant zaczęła ćwiczyć w studiu Josepha i Clary Pilates w Nowym Jorku przy 8th Avenue. Kiedy trafiła do studia Josepha i Clary Pilates w Nowym Jorku, odkryła system, który w niezwykły sposób łączył siłę, kontrolę i świadomość ruchu. Metoda Pilatesa stała się dla niej nie tylko narzędziem pracy, lecz także drogą do głębszego rozumienia ciała.
Tam została jedną z ich najbardziej oddanych uczennic.
Joseph Pilates szybko zauważył jej wrażliwość na ruch i zdolności pedagogiczne. Z czasem Kathy zaczęła pomagać w studiu i prowadzić zajęcia. Po śmierci Josepha Pilatesa w 1967 roku była jedną z osób, które kontynuowały przekazywanie metody.
Kameralne studio i uważność na człowieka
Kathy zaczęła uczyć w Henri Bendel’s w Nowym Jorku, w czasach gdy w mieście istniało zaledwie kilka miejsc, w których można było praktykować Pilates. Jej zajęcia były wyjątkowe. W klasie znajdowały się najwyżej cztery osoby.
Nie chodziło o elitarność – chodziło o uważność.
Kathy chciała widzieć każdego ucznia. Chciała zrozumieć jego ciało, jego oddech, jego sposób poruszania się. Dla niej Pilates był dialogiem między nauczycielem a ciałem ucznia.
Pilates i świat tańca
Kathy Grant przez wiele lat współpracowała z tancerzami z najważniejszych zespołów w Nowym Jorku.
W jej studiu pojawiali się artyści z:
Dance Theatre of Harlem
New York City Ballet
Paul Taylor Dance Company
Martha Graham Dance Company
Alvin Ailey American Dance Theater
Tancerze czuli, że Kathy naprawdę rozumie ich ciało. Była częścią ich świata. Wiedziała, jak delikatna jest równowaga między siłą a wrażliwością.
„Before the 100’s” – sztuka przygotowania
Jednym z najpiękniejszych wkładów Kathy Grant w rozwój metody Pilates było jej przekonanie, że ciało potrzebuje czasu, aby wejść w ruch. Mówiła często, że człowiek nie może wejść do studia i od razu wykonać klasyczne ćwiczenia, takie jak The Hundred.
Najpierw trzeba uspokoić ciało, odnaleźć oddech i poczuć centrum.
Z tego przekonania powstała praktyka, którą dziś wielu nauczycieli nazywa Pre-Pilates przygotowanie do ruchu. Tak jak tancerz zaczyna od rozgrzewki, tak uczeń Pilates powinien najpierw odnaleźć siebie w ciele.
Oddech, który prowadzi ruch
Kathy Grant była pionierką pracy z oddechem. Podczas zajęć wykorzystywała dźwięk, rytm i wyobraźnię. Uczniowie czasem śpiewali, mruczeli, syczeli lub oddychali w rytmiczny sposób. Jedno z jej ulubionych zdań brzmiało:
“Let your limbs be an extension of the breath.”
Pozwól, aby twoje kończyny były przedłużeniem oddechu.
Na zajęciach na New York University stworzyła znaną dziś kompozycję oddechowo-ruchową nazwaną
„Kathy’s Song”.
Dwa charakterystyczne obrazy, które pomagały uczniom odnaleźć centrum ciała, to:
ZIP – wyobrażenie zapinania ciasnych jeansów, które aktywuje dolną część brzucha.
BUTTON YOUR VEST – obraz zapinania eleganckiej kamizelki, który pomaga poczuć połączenie żeber z centrum ciała. Dzięki takim obrazom ruch stawał się intuicyjny i żywy.
Ruch od środka
Jedną z najważniejszych zasad Kathy Grant było przekonanie, że ruch nie powinien być kopiowany.Nie interesowało jej, czy ćwiczenie wygląda idealnie. Chciała wiedzieć, czy jest prawdziwe w ciele ucznia.
Jedną z najważniejszych zasad Kathy Grant było przekonanie, że ruch nie powinien być kopiowany powinien być odczuwany. Nigdy nie pozwalała swoim uczniom wykonywać ćwiczenia tylko dlatego, że wyglądało poprawnie. Zamiast tego pytała:
„Co czujesz w ciele?”
Chciała, aby ruch rodził się od środka, z głębokiego połączenia z ciałem i jego rozumienia.
Dziedzictwo, które wciąż żyje
Styl pracy Kathy Grant był niezwykle twórczy. Inspirowała się pracą Josepha Pilatesa, ale również doświadczeniami z tańca, anatomii i własnej intuicji. Jednak najważniejszym elementem jej pracy była ciekawość nieustanna chęć odkrywania nowych sposobów pracy z ciałem.
Jej uczniowie kontynuują dziś jej nauczanie na całym świecie. Jedną z osób szczególnie oddanych przekazywaniu jej dziedzictwa jest Sarita Allen, która przez lata studiowała u Kathy Grant i do dziś z ogromnym szacunkiem pielęgnuje jej podejście do ruchu.
Dlaczego historia Kathy Grant jest dziś ważna
To historia nauczycieli, którzy potrafili spojrzeć na ruch głębiej – jako narzędzie świadomości, uzdrawiania i ekspresji. Kathy Grant była jedną z tych osób.
Jej praca przypomina nam, że Pilates nie zaczyna się od perfekcyjnej formy ruchu. Zaczyna się od oddechu, uważności i kontaktu z własnym ciałem. I właśnie w tym miejscu zaczyna się prawdziwa praktyka.
Cicha siła tej historii
Historia Kathy Grant przypomina nam, że Pilates to coś więcej niż zestaw ćwiczeń.
To sztuka uważnego ruchu.
To poszukiwanie harmonii między oddechem, ciałem i świadomością, a prawdziwe piękno tej metody nie polega na tym, jak wygląda ruch.
Polega na tym, jak się go czuje.
Dziedzictwo Kathy Grant
Styl nauczania Kathy Grant był niezwykle twórczy i jednocześnie głęboko zakorzeniony w pracy Josepha Pilatesa.
Na jej podejście wpływ miały między innymi:
Joseph Pilates
Carola Trier
Irene Dowd
Ron Fletcher
Jednak to właśnie jej własna wrażliwość i ciekawość ruchu stworzyły coś naprawdę wyjątkowego.
Jej uczniowie kontynuują dziś jej pracę na całym świecie. Jedną z osób szczególnie oddanych przekazywaniu jej dziedzictwa jest Sarita Allen, która przez lata studiowała u Kathy i do dziś pielęgnuje jej podejście do pracy z ciałem.
Dodaj komentarz